Η ΑΣΗΜΑΝΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ

Μπορεί η όλη υπόθεση να στοχεύει στην επίτευξη κάποιας λήθης, μιας κατάστασης όπου το σύμπαν αποκλείεται από το πεδίο αντίληψης σου. Όμως συχνά είναι τόσο δύσκολο να ξεχάσεις. Θέλουμε να αισθανόμαστε και ίσως να υπάρχει κάποια βάση στην προσπάθεια αυτή, ξεχωριστοί, ιδιαίτεροι, ότι κρατάμε κάποια ιερή αλήθεια στα χέρια μας, κάποιο μυστικό που οι άλλοι αδυνατούν να αντιληφθούν. Σε κάθε περίπτωση όσο «κουλ» κι αν θες να είσαι με κάποιο τρόπο η ζωή σου είναι μέρος του lifestyle. Η σύγχρονη μεταβολή της ακολουθούσας τις οδηγίες του οικονομικού-εμπορικού συστήματος κοινωνίας θέλει να αφομοιώσει και να απεκδύσει από κάθε τάση άρνησης και αγριότητας και να κανονικοποιήσει το περιθώριο. Γιατί αυτή η κάπως τρομακτική συγκυρία της παρακμής είναι η δική σου και θα έχεις trap αντί για punk θα έχεις φεμινισμό που λανσάρεται από τη Beyoncé και τη Miley Cyrus έχεις αλφάδια σε t-shirts αντί για κάτι άλλο.  Έχει σημασία; Μήπως τα φαινόμενα είναι πια τόσο αληθινά που έγιναν ουσία; Χρειάζεται να ανησυχείς για το πώς φαίνεσαι για το αν συμβαδίζεις με τις επιταγές της αναρχικής υποκουλτούρας ή την πλαστική pop culture; Στο κάτω κάτω η προσπάθειά σου να παρουσιάζεσαι ως κάτι αυθεντικό είναι κι αυτό lifestyle. Η μόνη διαφορά είναι ότι μερικές μάσκες είναι πιο φτηνές από άλλες.

Η διαδικασία κατά την οποία η πρακτική της αναρχικής υποκουλτούρας που μεταφράζεται ως αισθητική αποπειράται να εκμηδενίσει κάθε συναναστροφή με την κυρίαρχη κουλτούρα φαντάζει σαν μια τάση παρουσίασης-προώθησης  του μοναδικού τρόπου να είσαι αναρχικός , ό, τι απομακρύνεται από αυτόν πρέπει ή να απομονωθεί ή να «σωθεί». Η κατάληξη είναι μια πρόχειρη ανούσια και αντιπαραγωγική κριτική στο διαφορετικό που εμπνέεται από το πλαστικό και μεταλλάσει την ψυχρή μηχανική παρουσία του στην πραγματικότητα.

Μία υποκουλτούρα δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως τέτοια χωρίς να ληφθεί υπόψη ο τρόπος ένδυσης και οι συμπεριφορές εκείνων που την ακλουθούν κι συνάμα την αποτελούν. Από τις κουλτουριάρες μπίτνικ της δεκαετίας του πένητα, τους πάνκιδες των καταγωγίων του Λονδίνου επί Thatcher, τα club kids των νεουορκεζικων 90s μέχρι τα βρωμιάρικα μέλη της generation Y του Α/Α χώρου (Αξυριστ@ και Απλυτ@). Εκ πρώτης όψεως η κοινή αυτή στολή των θαμώνων των δυτικών τσιμέντων φαντάζει απελευθερωτική, λύθηκε επιτέλους το νέο αίμα από τις χειροπέδες του καπιταλισμού, κατρακύλησε στις σκάλες των υπογείων και άρχισε να παρτάρει ασύστολα φορώντας –όχι Chanel- αλλά Karrimor, βάφοντας τα μαλλιά του μπλε αντί για πλατινέ. Μη με παρεξηγείς, τα παπούτσια που φοράω τη στιγμή που το γράφω είναι Karrimor. Άλλωστε, γέννημα θρέμμα του παγκόσμιου μεταμοντέρνου είμαι κι εγώ, κρίμα είναι να ξεχνάω την καταπίεση που μου παρέχεται στο όνομα της «απελέυθέρωσης» του σαββατόβραδου – τα πάρτι το Σάββατο γίνονται έτσι λέει το εγχειρίδιο του ευτυχισμένου νέου-. Όντας υποκείμενα πλασμένα μέσα στα ανιαρά –αλλά ταυτόχρονα ύπουλα-  καλούπια του καπιταλισμού και της πατριαρχίας, ακόμα κι εμείς που προσπαθούμε να απαρνηθούμε και να καταστρέψουμε κάθε στερεότυπο, αν δεν το διαιωνίζουμε άθελα μας, δημιουργούμε άλλα νέα. Η «υποκοινωνία» μας, ο μικρόκοσμος αυτός, οργανώνεται, λειτουργεί και αναπτύσσεται στον 21ο αιώνα· έχει ανάγκη για ακριβώς αυτό το λόγο την κατηγοριοποίηση των ανθρώπων στο όνομα κάποιας αρχής. Η αρχή αυτή πολύ εύκολα μπορεί να καταλήξει να είναι το lifestyle «των μαυροφορεμένων εξεγερμένων της Αθήνας, του Αμβούργου, του Παρισιού και του Σαντιάγο», αυτών που δρουν στο όνομα της Αρχής της «άρνησης υπακοής σε οποιαδήποτε αρχή». Τα άτομα που απαρτίζουμε τις μισοσβησμένες αυτές φλόγες αντίδρασης και αυθορμητισμού κατασκευάζουμε με της σειρά μας τις δικές μας προϋποθέσεις,  στερεοτυπικές αντιμετωπίσεις και συμπεριφορές και αισθητικά μοντέλα. Η υποκρυπτόμενη αρέσκεια της αρρενωπότητας και του γυμνασμένου σώματος στις συγκρούσεις, η προβολή ενός μόνο προτύπου απελευθερωμένου γυναικείου σώματος –του αξύριστου και άβαφου-, η σχεδόν καθημερινή έξοδος σε κάποιο σκαλί του αστικού τοπίου με μια μπύρα στο χέρι, η καταπίεση για την επιθυμία μιας πολυγαμικής ερωτικής ζωής σίγουρα δεν αποτελούν για μας πρωτάκουστα στοιχεία. Η αναρχική αντίληψη θα πρέπει να αποδέχεται, να σέβεται και να προστατεύει και μία «Barbie black bloc edition» εξίσου με την προαναφερθείσα αξύριστη και άβαφη, εκείνους που δεν είναι 1,80 με μπράτσα και μούσια, εκείνες που για μια νύχτα θέλουν να πάνε στο θέατρο χωρίς να τους ασκηθεί κριτική για την «υποκρισία» τους, εκείνα τα άτομα που πίνουν χυμό βύσσινο αντί για ρετσίνα και που αντί για πανκ ακούνε και λίγο τζαζ που και που.

Μιλάμε για την ολική απελευθέρωση ανθρώπινων ζώων και μη, για πολύμορφο αγώνα, για προσωπική ενδοσκόπηση, για πλήρη απαλλαγή από κόμπλεξ και στερεότυπα, ξεχνώντας πως στην προσπάθεια αυτή πολλές φορές αντί να οδηγηθούμε σε θετική αυταρέσκεια καταλήγουμε να περιθωριοποιούμε τις ήδη περιθωριοποιημένες προσωπικότητες με τις δικές μας αφηγήσεις και πρακτικές. Εύκολα είσαι «ακομπλεξάριστος αναρχικός φεμινιστής απαλλαγμένος από κάθε πατριαρχικό κατάλοιπο», μιλάς με απέχθεια για οποιαδήποτε μορφή μέικαπ και ξεχνάς τις τρανς συντρόφισσές σου. Οτιδήποτε μπορεί να θεωρηθεί μορφή εξέγερσης αν το ορίσεις εσύ ως τέτοιο.

Η τόσο εκτενής αναφορά στην εμφάνιση και την γενικότερη καθημερινότητά μας μπορεί να φαντάζει σε κάποια άτομα άσκοπη και υπερβολική, μπορεί να μην αναγνωρίζουν καν τις προβληματικές που ανακύπτουν. Η μη αναγνώριση της διαφορετικότητας όμως δεν επηρεάζει απλώς την ψυχοσύνθεση των συντροφισσών. Έχει συνέπειες και σε πρακτικό επίπεδο. Δεν μπορεί να περιμένει κανείς να σχηματιστούν γεροί πυρήνες δράσης όπου όλες και όλοι θα έχουν αναπτύξει απόλυτη –σχεδόν- εμπιστοσύνη, όταν τόσο ασήμαντα, σε σχέση με τους επικείμενους στόχους των πυρήνων αυτών, ζητήματα εντείνουν την διάκριση που ούτως ή άλλως υπάρχει ανάμεσά μας λόγω της κυρίαρχης αντίληψης. Εν ολίγοις, η έλλειψη εκφραστικής ευχέρειας που οδηγεί σε «βιαστική» εμπιστοσύνη πρόκειται να δημιουργήσει στρατηγικά προβλήματα· σύνθεσης και οργάνωσης. Σχηματίζεται κατά λάθος ή -και όχι- ένας ελιτισμός , camaraderie d’ elite.

Δεν προσπαθούμε να διορθώσουμε την «άδικη» αντιμετώπιση συγκεκριμένων αισθητικών τάσεων απλώς να αντεπιτεθούμε σε μια αναρχοσυντηριτική νοοτροπία. Δεν είναι όλα μαύρα άσπρα και γκρι. Φλόγες, συγκρούσεις, κάθε τι γκροτέσκο, σηπτικό και νεκρώσιμο δεν είναι ανάγκη να είναι η εικόνα του κόσμου σου για να έχεις αναρχική συνείδηση.

Μας συγχωρείτε για την αναπαραγωγή στερεοτύπων, κι εμείς αναρχικές αυτοαποκαλούμαστε.

 

Poubelles Blanches 

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Συμβούλιο Ινσουρεξιονιστών: «Ένα φάντασμα πλανάται πάνω από το Αμβούργο»

«Ένα φάντασμα πλανάται πάνω από το Αμβούργο»

Ένα φάντασμα πλανάται πάνω από το Αμβούργο·το φάντασμα της ταραχής. Όλες οι δυνάμεις της γερασμένης Ευρώπης ενώθηκαν σε μια Ιερή Συμμαχία για να κυνηγήσουν αυτό το φάντασμα: η ΕΕ και τα media, ο Olaf Scholz και ο αρχηγός της αστυνομίας, οι ρεφορμιστές και οι 20.000 γερμανοί αστυνομικοί. Εύκολα διαπιστώνει κανείς πως είμαστε η γενιά που κουβαλάμε τον μηδενισμό στην πλάτη. Η ερώτηση του «τι να κάνουμε;» αμέσως απαντάται από το «ό,τι και να κάνουμε είναι μάταιο». Οι δυνάμεις της καταστολής είναι υπέρογκες·ο πανοπτισμός, ο στρατός των μπάτσων, η κατάσταση εξαίρεσης. Ο ισχυρότερος ολοκληρωτισμός που τρέφει όμως αυτός ο κόσμος δεν είναι παρά ο ολοκληρωτισμός του ανέφικτου. Ο Θεός πέθανε, η Επανάσταση πέθανε, η ελπίδα πεθαίνει. Μαζί τους και αρκετοί τόνοι ψευδαισθήσεων. Καμία πράξη δε φαίνεται να είναι αρκετή για να γεννήσει τη χαρά της ανατροπής. Η απόγνωση, έτσι, εξακολουθεί να είναι η αρρώστια του επαναστάτη της καθημερινής ζωής.                                                         Ριζοσπάστες και ριζοσπάστριες από όλον τον κόσμο θα συναντηθούν στο Αμβούργο για να διαταράξουν την αρένα όπου θα συναντηθούν τα 20 πιο αναπτυγμένα κράτη του κόσμου και θα πάρουν αποφάσεις για τις ζωές δισεκατομμυρίων. Καλέσματα ανακοινώθηκαν μήνες πριν, καλώντας στην κόλαση της πόλης του Αμβούργου, σε μια προσπάθεια για διάρρηξη της G20. Αντιστοίχως, η καταστολή του πλήθους σχεδιάστηκε και φυλακές χτίστηκαν μόνο για τις ανάγκες της Συνόδου.

Το τριήμερο 6,7 και 8 του Ιούλη στους δρόμους του Αμβούργου αναρχικές και αντιεξουσιαστές, εξεγερμένοι και εξεγερμένες, καθώς και χομπίστες δειλοί αριστεριστές, πασιφίστριες λουλουδοφορεμένες χίπισσες, lumpen μεθυσμένες punk μοϊκάνες και λοιπές ντεκαβλέ υπάρξεις, ως ντεκόρ της πιο pop ερπόμενης διαδήλωσης, συσπειρώνονται και καλούνται ψυχαναγκαστικά να αποδείξουν πως ο κόσμος του κινήματος δε θα αφήσει αναπάντητο αυτό το διεθνές meeting των σύγχρονων φεουδαρχών. Το σκηνικό είναι εξ αρχής σκηνοθετημένο. Τα καλέσματα περί « Willkommen in der Hölle» («Welcome to Hell») εκ των προτέρων –αν όχι γραφικά φιλόδοξα- βερμπαλιστικά και ακίνδυνα εγερτικά. Η ρετσινιά της post-modern απάθειας των κινημάτων παγκοσμίως, ρεφορμιστικής για κάποιους κύκλους ενώ μερικώς αποδεκτής λόγω ακραίας καταστολής για κάποιους άλλους, είναι προϊόν της γραφειοκρατικής φιλήσυχης κουλτούρας της ευρωπαϊκής-δυτικής κοινωνίας.

Το Αμβούργο, πόλη γνωστή για την εξεγερτικότητα που γέννησε στα 80΄s, top προορισμός αναρχοτουριστών millenials, γίνεται αυτές τις «καυτές» μέρες του καλοκαιριού σημείο συνάντησης των τρανών πολιτικών προσωπικοτήτων διεθνώς.             Η ευρωπαϊκή αυτή πόλη θα γίνει τώρα η σκηνή για την πιο πολυσυζητημένη παράσταση της χρονιάς. Βέβαια, η παράσταση αυτή θα ήταν ατελής χωρίς το άρτια προετοιμασμένο συνεργείο της. Κάθε γωνια περιφρουρείται από τις δυνάμεις καταστολής, έτσι ώστε ο ομοφοβικός Putin και ο ισλαμοφοβικός Trump να μπορούν να απαγγείλουν τους μονολόγους τους για το kitsch μετανεωτερικό χρηματοοικονομικό τους πρόγραμμα. «kitsch»·χαρακτηρισμός που ταιριάζει απόλυτα στο καλοκαιρινό ευρωπαϊκό τοπίο. Ο wannabe στρατιωτικός νόμος που επιβάλλεται άτυπα με μπάτσους έτοιμους για όλα, αναρχοτουρίστες που παραθερίζουν με πλάνο την «εξέγερση», η Μέρκελ με το άκομψο ταγέρ της και ο Μακρόν με τη γραβάτα του θα σχηματίσουν ένα εξαιρετικό ensemble σουρεαλισμού.

Οι αρουραίοι, όμως, που κρύβονται στους υπονόμους του γερμανικού Βορρά ξέρουν πότε να ξεπηδήσουν από τις τρύπες τους και να ρίξουν τις «θερμές» τους πινελιές σε αυτόν τον καλοσχηματισμένο –ή και όχι- πίνακα.Στις/στους συντρόφισσες/συντρόφους αυτές/αυτούς δείχνουμε την αλληλεγγύη μας από αυτό το μηδαμινό βαλκανικό κράτος, το οποίο και θα λειτουργήσει ως το bonus δώρο των κερδισμένων του συνεδρίου.Τα μάτια μας, η προσοχή μας και η πλατωνική μας καύλα είναι προσανατολισμένα στους δρόμους του Αμβούργου. Περιμένουμε πως και πως να δούμε να ανεμίζουν οι μαύρες και κόκκινες σημαίες του κοινωνικού πολέμου. Η χαρά της καταστροφής προκύπτει από το παιχνίδι της καταστροφικής διαδικασίας-προετοιμασίας.                                                                       Είμαστε με αυτές/αυτούς που θα ρισκάρουν, θα ματώσουν, θα φυλακιστούν.               Εστίες σύγκρουσης, πυρήνες ταραχών σε ολόκληρη την πόλη..

 

ΛΥΣΣΑΣΜΕΝΕΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΕΝΩΘΕΙΤΕ

 

 

 Συμβούλιο Ινσουρεξιονιστών

Posted in Uncategorized | Leave a comment

ROOF COCKTAIL BAR ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΑΠΛΩΣΗ ΤΗΣ ΜΑΥΡΗΣ ΠΑΝΩΛΗΣ

ROOF COCKTAIL BAR ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΑΠΛΩΣΗ ΤΗΣ ΜΑΥΡΗΣ ΠΑΝΩΛΗΣ
Πέμπτη 22/6, 20:00
στο Χώρο Πολύμορφης Δράσης Αναρχικών Ζαϊμη 11

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Χειρονομία μνήμης προς τιμήν του συντρόφου Mauricio Morales

Στις 22 Μαϊου του 2009 πέφτει νεκρός ο αναρχικός αγωνιστής Mauricio Morales, την ώρα που μεταφέρει εκρηκτικό μηχανισμό για να τον τοποθετήσει σε σχολή δεσμοφυλάκων στο Σαντιάγκο.

Ο Mauri είναι μια από τις πολλές σπίθες της αναρχικής εξέγερσης, όπως όλες και όλοι μας. Βρίσκεται δίπλα μας, ανάμεσα μας, απεικονίζει τις αγωνιώδεις προσδοκίες μας κάθε φορά που παίρνουμε θέση μάχης στον δρόμο και όπου αλλού χρειαστεί. Κι αυτά τα λόγια δεν αποτελούν ούτε επικήδεια άσματα μήτε νεκρόφιλες φανφάρες, αλλά μερικές αράδες που οφείλουμε να εκφράσουμε προς τιμήν ενός συντρόφου που έζησε με αξιοπρέπεια, λύσσα και σθένος πολεμώντας την εξουσία και πεθαίνοντας με τη βόμβα στα χέρια.

Κυρίως, όμως, χρωστάμε στους εαυτούς μας την συντήρηση της πλούσιας επαναστατικής μνήμης. Μιας μνήμης γραμμένης με το αίμα, τα πάθη, τις προσδοκίες, τις απογοητεύσεις, τις χαρές και τις λύπες αμέτρητων συντρόφων, των οποίων οι κραυγές σύνθεσαν συνταρακτικές μελωδίες ανταρσίας στην βουβαμάρα των αστικών νεκροταφείων. Είναι τα διαχρονικά αυτά αλυχτίσματα, ζωντανά στις καθημερινές μας μικρές και μεγάλες συγκρούσεις με τον κόσμο της εξουσίας ο πραγματικός δεσμός μεταξύ θεωρίας και πράξης. Η μέθοδος δια της οποίας η καλοδιατηρημένη αυτή μνήμη μετατρέπει τις λέξεις σε σφαίρες και τις σφαίρες σε ποίηση. Την μόναδική ουσιώδη ποίηση σφυρηλατημένη στα πεδία του εντεινόμενου πολέμου ενάντια στην κυριαρχία.

Έτσι λοιπόν, κάθε 22η Μαϊου είναι και μια υπενθύμιση πως ο αγώνας ενάντια στο κράτος και τον καπιταλισμό δεν έχει φτάσει στο τέλος του, αλλά εκτυλίσσεται διαρκώς όσο παίρνει σάρκα και οστά μέσα απ’ τα φλεγόμενα οδοφράγματα στους δρόμους της Ευρώπης μέχρι τις λεωφόρους της Λατινικής Αμερικής. Πραγματώνεται στο παρόν, κάθε λεπτό που αποφασίζουμε
να περάσουμε στην αντεπίθεση και να αναλάβουμε δράση, παραμερίζοντας τη μιζέρια και τη μεμψιμοιρία. Η πεποίθηση ότι το κράτος πρόκειται για ένα άτρωτο και παντοδύναμο τέρας είναι μια ηττοπαθής και βολική ψευδαίσθηση… ας την πετάξουμε στα σκουπίδια. Καιρός να εντείνουμε τις επιθέσεις μας στον κόσμο της εξουσίας, διαχέοντας τη πολύμορφη αναρχική πρακτική σε κάθε γωνιά ανά την υφήλιο.

Στέλνουμε μαχόμενα σινιάλα ανταρσίας στα συντρόφια της Χιλής που καβλώνουν να μπαχαλεύουν και να συγκρούονται με μπάτσους.

Είμαστε μ’ αυτούς που διατηρούν ακέραιη τη λύσσα τους και αιχμηρή τη συνείδησή τους σαν καλοακονισμένο στιλέτο.

Mauricio Morales Παρών!

Θάνατος στους κρατικούς ρουφιάνους

Πυρήνες της φωτιάς είναι οι καρδιές μας – Mauri Παρών.

Εργαστήριο για την εξάπλωση της μαύρης πανώλης – mavrh_panwlh@espiv.net

Σύμπραξη Αναρχικών – Consumimur Igni – consumimurigni@espiv.net

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Πανό στη Νομική [Νοέμβριος 2016]

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Δύναμη στον αναρχικό ληστή Δημήτρη Χαρίση

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Συμβούλιο Ινσουρεξιονιστών: «Κάτω τα χλωρά σας από τις καταλήψεις»

Η αυτιστική ανακύκλωση, η θεαματικότητα, ο φόβος, η μοιρολατρική ηττοπάθεια, ο μεταμοντέρνος πεσσιμισμός του ανέφικτου, η αβάσταχτη ελαφρότητα της βολής και η γοητεία του κομφορμισμού ποτέ δεν πρόκειται να πλήξουν καμία ιεραρχημένη εξουσία. Αντιθέτως, η εξεγερτική φαντασία, ο συνετός υπολογισμός δυνάμεων και δυνατοτήτων, η βίαιη δημιουργικότητα, η υπέρβαση του φόβου, το μη αυτοκτονικό ρίσκο καλούνται να γίνουν όπλα της επιλογής μας. Να είμαστε εκεί που ο εχθρός δεν περιμένει, να κάνουμε αυτό που δεν περιμένει.

Αυτή είναι η νέα ποίηση.

Συμβούλιο Ινσουρεξιονιστών -«Κάτω τα χλωρά σας από τις καταλήψεις»

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Ψηλαφίζοντας την αναρχική ψυχογεωραφία της πόλης

Κάποιες ατομικότητες που τον Φλεβάρη του ’12 ήταν ακόμα σχολιαρόπαιδα

Η μπροσούρα διατίθεται χέρι με χέρι, ενώ έντυπα υπάρχουν στον Αυτοοργανωμένο Ραδιοφωνικό Σταθμό Μυτιλήνης 105 FM και στο εργαστήριο για την εξάπλωση της Μαύρης Πανώλης

μπροσούρα-αναρχική-ψυχογεωγραφία-της-πόλης

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Απάντηση στην καταγγελία “Μεγάλη γλώσσα, ενάντια σε κοκάλινα γάντια”

Απάντηση στην καταγγελία “Μεγάλη γλώσσα, ενάντια σε κοκάλινα γάντια”

Τις τελευταίες μέρες κυκλοφορεί στην δημόσια ιντερνετική σφαίρα ένα κείμενο-καταγγελία (1)σχετικά με κάποια συμβάντα που έλαβαν χώρα στα Εξάρχεια και στο live της Νομικής, την Παρασκευή 24/2, που στοχοποιεί τον Οχετό, και γι’ αυτό μπαίνουμε στη διαδικασία να απαντήσουμε. Πρόκειται για ένα κείμενο που περιέχει τόνους λάσπης, ψέματα, ανακρίβειες και παραποιημένα γεγονότα, στοχοποιώντας αρχικά μέλος του Οχετού και στην συνέχεια ολόκληρο τον Οχετό, ενώ επίσης επιρρίπτει ευθύνες στην περιφρούρηση του live (Εργαστήριο για την εξάπλωση της Μαύρης Πανώλης) που δεν τον προστάτευσε. Φυσικά δε πέφτουμε απ’ τα σύννεφα, αφού στο παρελθόν τα υποκείμενα τα οποία υπέγραψαν την καταγγελία μας έχουν συνηθίσει σε τέτοιες πρακτικές, τόσο με την συγκεκριμένη υπόθεση που εμπλέκεται το μίασμα, όπου η περιφρούρηση του live (Εργαστήριο για την εξάπλωση της Μαύρης Πανώλης) και λοιποί παρόντες κράτησαν θετική στάση στον ξυλοδαρμό του βδελύγματος, αναγνωρίζοντας και καταδικάζοντας τις προσβολές του προς τον σύντροφό μας, όσο και με τα περιστατικά με το massqueerraid  που είχε γράψει καταγγελία (2) και  φεμινίστριες από Αθήνα που έχουν παρέμβει σε συναυλίες του για τις μισογύνικες αντιλήψεις που αναπαράγει μέσω του λόγου του.

Ας πάρουμε τα γεγονότα όμως από την αρχή. Όπως γράφουν και στην καταγγελία τους, ο λόγος που κοπανήθηκε το βδέλυγμα είναι ότι σε ένα live του στον Ασύρματο στις 18/10/2014 εξύβρισε με απαράδεκτο και στρεβλωτικό τρόπο το μίασμα και τον πατέρα του, με σκοπό την ψυχαγώγηση του ίδιου καθώς και του κοινού του, αλλοιώνοντας προσωπικά του δεδομένα. Πιο συγκεκριμένα, ανέφερε ότι το μίασμα μαζί με τον πατέρα του κατέχει χωράφια στη Μανωλάδα και εκμεταλλεύεται μετανάστες εργάτες, στοχεύοντας να αποπολιτικοποιήσει την υπόστασή του ως αναρχικού, φορώντας του την ταυτότητα του αφεντικού, για να χρησιμοποιήσει εναντίον του μια ψευδή ιδεολογική αντίφαση, να τον κατασκευάσει ως υποκριτή-εκμεταλλευτή απέναντι στο αντιεξουαστικό και αντικαπιταλιστικό κίνημα, με στόχο να τον απομονώσει ή και να απειληθεί η σωματική του ακεραιότητα μέσα απ’ αυτό.  Αυτή την κακόβουλη συμπεριφορά του, οι υπογράφοντες της καταγγελίας την μεταφράζουν ως κάτι ανάξιο αναφοράς και ασήμαντο. Εμείς πάλι, πιστεύουμε ότι αυτοί που μιλάνε πολύ, οφείλουν να έχουν επίγνωση των συνεπειών για όσα λένε.

Σε αυτό το σημείο, οφείλουμε να καταθέσουμε το κείμενο (3) που είχε δημοσιοποιήσει το μίασμα για τα περιστατικά στον Ασύρματο και την μπουνιά που έδωσε στο βδέλυγμα έξω από αυτοδιαχειριζόμενο χώρο. Θεωρούμε θεμιτό να παρακολουθηθούν τα γεγονότα για να μη δίνονται περιθώρια για παρερμηνείες.

Λαμβάνοντας υπόψιν μας το παραπάνω κείμενο του μιάσματος και της προκλητικής απάντησης του βδελύγματος βγάζοντας ένα κομμάτι που λέει ότι ”δεν σταματάει απλά με μία μπουνιά”, εντελώς τυχαία το μίασμα συναντήθηκε με το βδέλυγμα στη Δερβενίων και του έδωσε μερικές γροθιές. Αναφέρονται σε πισώπλατα χτυπήματα, εντούτοις άτομα τα οποία ήταν παρόντα στο συμβάν, μπορούν να επιβεβαιώσουν ότι κανένα χτύπημα δεν ήταν πισώπλατο. Μετά τα χτυπήματα μπήκε στη μέση ο  Δ.Π. (μπασίστας της punk μπάντας Indico) για να σταματήσει ο τσακωμός, όπως και οι σύντροφοι που βρίσκονταν με το μίασμα. Δηλαδή δεν ενεπλάκη κανείς άλλος πέρα από το μίασμα. Σε κάποια φάση το βδέλυγμα και η παρέα του έφυγαν μετά από παρότρυνση των συντρόφων του μιάσματος, με το βδέλυγμα να δηλώνει ότι θα συνεχίσει να λέει ό,τι θέλει και πως η γλώσσα του δε σταματάει με τίποτα, χαρακτηρίζοντας παράλληλα το μίασμα ”φασίστα” και ”μπάτσο – μάτσο τραμπούκο σεξιστή”.

Μετά τα παραπάνω συμβάντα, το μίασμα βρισκόταν στο live της Νομικής και μόλις αντιλήφθηκε την παρουσία του βδελύγματος στον χώρο, του ζήτησε εξηγήσεις καθώς και να ανακαλέσει δημοσίως όσα έχει -δημοσίως- πει. Το βδέλυγμα δήλωσε κατηγορηματικά ότι δεν πρόκειται να απολογηθεί για τίποτα, στηρίζοντας τις προηγούμενες δηλώσεις του. Κάπου εκεί ο διάλογος τελείωσε καθώς ο σύντροφός μας ανταπάντησε με γροθιές. Πρέπει να ξεκαθαριστεί ότι η περιφρούρηση της διοργάνωσης παρενέβει και προστάτεψε το βδέλυγμα, σταματώντας τον διαπληκτισμό. Ξεκίνησε μια μεγάλη κουβέντα όπου το μίασμα καθώς και σύντροφοι που βρίσκονταν παρόντες στο live στον Ασύρματο, επιβεβαίωσαν την λασπολογία του βδελύγματος, επικοινωνώντας το χρονικό στην περιφρούρηση και τον κόσμο της συναυλίας που ρώταγε τους λόγους για τους οποίους κινητοποίησαν αυτή τη διένεξη. Μετά από τα παραπάνω, η περιφρούρηση δήλωσε ότι δεν επιθυμεί να συνεχιστεί η σύγκρουση εντός του προαύλιου χώρου της νομικής, προκρίνοντας τα άτομα να λύσουν τις διαφωνίες τους εκτός του live, κάτι που έγινε σεβαστό από τον σύντροφό μας.

Το μόνο σίγουρο γεγονός το οποίο μπορούμε να επιβεβαιώσουμε στην καταγγελία είναι το ξύλο που έφαγε το βδέλυγμα από το μίασμα. Οι επιμέρους αναφορές είναι είτε κακεντρεχή σχόλια, είτε πολιτικάντικες ερμηνείες. Τονίζουμε λοιπόν για να γίνει ξεκάθαρο, ότι κανένα άλλο άτομο του οχετού, εκτός απ’ το μίασμα, όχι μόνο δεν είχε εμπλοκή στα περιστατικά που περιγράφονται αλλά ούτε καν βρίσκονταν στη Νομική. Επιπλέον το γεγονός, όντας τυχαίο, δε θα μπορούσε να αποτελεί συλλογική απόφαση του Οχετού και ούτε θα μπορούσε να είχε γνώση επ’ αυτού. Καταθέτουμε εξ’ αρχής τα γεγονότα για να σταθούν από μόνα τους απέναντι στις σαθρές τους κατηγορίες.

Επιπλέον, στην καταγγελία τους υπάρχουν εμφανέστατα στοιχεία ρουφιανιάς, εφόσον ονοματίζουν τον Οχετό και τον καταδεικνύουν ως μια συμμορία που υπάρχει για να δέρνει κόσμο. Επειδή λοιπόν απ’ ότι φαίνεται δεν γνωρίζετε καλά αυτούς που στοχοποιείτε, σας γνωστοποιούμε ότι ο Οχετός αποτελεί μια αναρχική δικτύωση ατόμων που έχει ως επίκεντρο την ανάδειξη της εξεγερτικότητας μέσω της δημιουργίας. Με όσες και όσους έχουμε βρεθεί από κοινού σε αγώνες, ξέρουν ποιοι είμαστε και τι πρεσβεύουμε. Οποιαδήποτε ατομικότητα ή συλλογικότητα του α/α χώρου την οποία καλούν οι καταγγέλλοντες αβλεπεί να μας απομονώσει μπορεί να μας βρει στον Χώρο πολύμορφης δράσης αναρχικών Ζαΐμη 11 όπου δραστηριοποιούμαστε, και επιπλέον παραθέτουμε το mail μας (4) για οποιαδήποτε επαφή. Από πλευράς μας εκφράζουμε την πλήρη περιφρόνηση μας προς τέτοιους λασπολογητές και θυματολόγους.

Μας φαίνονται περιγέλαστες οι αναφορές σε αρχηγιλίκια, ιεραρχίες, συμμορίτικο τρόπο δράσης και πισώπλατους ξυλοδαρμούς. Ειδικά όταν αυτές προέρχονται από άτομα που έχουν πάρε-δώσε με μαγαζάτορες και μπράβους. Εξίσου γελοίες είναι οι απόπειρες εδραίωσης των κατηγοριών τους σε ένα συγκεχυμένο ιδεοληπτικό πολιτικό λόγο. Το τι είμαστε και τι όχι φαίνεται απ’ τη συμμετοχή μας στους αντίστοιχους  αγώνες και στην καθημερινή μας προσωπική στάση. Αξιοπεριφρόνητες επίσης οι επικλήσεις εργατίστικων ταξικών επιχειρημάτων και τα λογικά (σφ)άλματα που οδηγούν σε καθολικές κατηγορίες.

Απο εκεί και πέρα όταν διεκδικείς το να μπορείς να λες ό,τι θες χωρίς να φέρεις καμία ευθύνη για ό,τι λες, άρα κατ’ επέκταση να διεκδικείς το να μπορείς να τραμπουκίζεις διαμέσω του λόγου σου χωρίς καμία συνέπεια, εμείς που ως αναρχικές/οί αποστρεφόμαστε τέτοιες πρακτικές και πιστεύουμε στη συνέπεια λόγου και πράξης, προτείνουμε στο βδέλυγμα εφόσον βρίζει και λασπολογεί, να έχει και καλύτερα αντανακλαστικά. Δεν καταδικάζουμε τη βία αλλά ούτε τη φετιχοποιούμε.

Τέλος, κάτι που αξίζει να σημειώσουμε είναι ότι στην εν λόγω καταγγελία, χαρακτηρίζουν τον σύντροφό μας ‘’ψυχοπαθή’’ και προτείνουν να εγκλειστεί και να νοσηλευτεί σε κάποιο ψυχιατρικό ίδρυμα. Δεν είναι καθόλου κρυφό λοιπόν, ότι μέσω της επιχειρηματολογίας τους, αυτά τα ανθρωπάκια αναδεικνύουν την αφομοιωμένη στο υπάρχον κοινωνικό οικοδόμημα αντίληψη ότι όλοι όσοι θεωρούνται τρελοί απ’ την κοινωνία και παρεκκλίνουν απ’ τις νόρμες της πλειοψηφίας πρέπει να είναι έγκλειστοι σε ψυχιατρικά μπουντρούμια και υπό παρακολούθηση ειδικών γιατρών. Για εμάς τέτοιες αντιλήψεις δεν είναι απλά εκ διαμέτρου αντίθετες, αλλά εχθρικές, και εκφράζουν πτυχές του εξουσιαστικού πολιτισμού, πρακτική του οποίου είναι ο εγκλεισμός -ανθρώπινων και μη- όντων σε κελιά/κλουβιά/κλινικές.

Συνοψίζοντας λοιπόν, αυτό που συμπεραίνουμε είναι ότι δεν τίθεται αμφισβήτηση πως μας χωρίζει άβυσσος με τους γράφοντες της καταγγελίας. Είμαστε δυο διαφορετικοί κόσμοι και οι αξιακοί μας κώδικες αποκλίνουν μεταξύ τους σε τέτοιο βαθμό ώστε να βρίσκονται σε μια ατέρμονη σύγκρουση. Για να μην μακρυγορούμε λοιπόν, ξεκαθαρίζουμε ότι δεν μας ενδιαφέρει καμία συνύπαρξη και καμία συναναστροφή με άτομα τα οποία παίζουν σε μαγαζιά, απαιτούν τον εγκλεισμό συντρόφων μας, στοχοποιούν, χλευάζουν και καταδίδουν πολιτικές ομαδοποιήσεις δίχως να ξέρουν γι’ αυτές και λοιδορούν κόσμο δημόσια σε συναυλίες τους χωρίς να υπολογίζουν τις συνέπειες. Από μακριά και μισημένοι λοιπόν.

Με την σειρά μας, καλούμε τον κόσμο του αγώνα να απομονώσει τα εν λόγω άτομα από την οποιαδήποτε εμπλοκή τους με τον α/α χώρο, να κρίνει και να πράξει αναλόγως. Ο Οχετός, σαν συλλογικό σώμα, δεν σκοπεύει να ξανασχoληθεί.

Εκ μέρους της διοργάνωσης και περιφρούρησης της συναυλίας όπου συνέβη το γεγονός, τα άτομα του Εργαστηρίου για την εξάπλωση της Μαύρης Πανώλης, θεωρούν κατάπτυστη την συγκεκριμένη καταγγελία και μπαίνουμε στη διαδικασία να απαντήσουμε δημόσια εφόσον στο ρουφιανοκείμενο της καταγγελίας γίνεται έμμεση έγκληση στην διοργάνωση της συναυλίας. Δείχνοντας μετριοπαθές ενδιαφέρον για την προσωπική προϊστορία των δύο κύριων εμπλεκόμενων, γελάμε περιφρονητικά προς τους καταγγέλλοντες. Το κείμενο καταγγελίας στοχοποιεί τις δύο ομάδες ως συνεργαζόμενες σε έναν ξυλοδαρμό και εγκαλεί την περιφρούρηση για αδιαφορία. Απαντάμε στους υπογράφοντες, πως έχουν απόλυτο δίκιο. Ήμασταν και είμαστε αδιάφοροι προς τον ξυλοδαρμό του βδελύγματος και σε κάθε άλλη όμοια περίπτωση, καθώς οι πολιτικές αναλύσεις ξεσκονόπανου με μόνο σκοπό την πολιτικάντικη χρήση, οι λασπολογίες, οι κατασυκοφαντήσεις και η καταγγελτική θυματολαγνεία θα μας βρίσκουν πάντα απέναντι. Είμαστε με όσες/ους μοιραζόμαστε τους δρόμους της φωτιάς, περιφρονούμε και θεωρούμε ανάξιους περαιτέρω απασχόλησης τέτοιου είδους σκηπτροφόρους της καταγγελίας, ερασιτέχνες θυματολόγους.

Το παραπάνω κείμενο συνδιαμορφώθηκε, συντάχθηκε και συνυπογράφεται απ’ τις ομάδες:

Αναρχικό δίκτυο δημιουργίας Οχετός

Εργαστήριο για την εξάπλωση της Μαύρης Πανώλης

 υ.γ. Ο περήφανα τρεις φορές υποψήφιος βουλευτής υπό την ριζοσπαστική-επαναστατική αιγίδα του ΣΕΚ, κύριος  Renegade Instruments, ο  μπροστάρης με υπεροπτικό ύφος χιλίων καρδιναλίων που δήλωσε στο μίασμα επιθετικά ”Εγώ δέρνω και φασίστες άμα λάχει”, λες και τον ρώτησε κανείς, έφαγε μια κλωτσιά στο πόδι από σύντροφο επειδή ενεπλάκη πιο βίαια απ’ τα άλλα άτομα που ήταν μαζί με το βδέλυγμα, και θεωρεί ότι δέχτηκε στοχευμένη  επίθεση με σκοπό τη μόνιμή του αναπηρία από ειδικά εκπαιδευμένο μέλος παραμιλιταριστικής οργάνωσης, κομάντο-βανάκι Μασσαλίας. Του ευχόμαστε περαστικά και καλή σταδιοδρομία. Άντε και με τον Σύριζα. 

(1) http://bdelygma.blogspot.gr/2017/02/blog-post.html

(2) https://massqueerraid.wordpress.com/2014/05/06/περί-βδελυγμάτων/

(3) http://tomiasma.blogspot.gr/2014/11/blog-post_14.html

(4) Επικοινωνία: oxetos@riseup.net

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Η Μαύρη Πανώλη στηρίζει τη Συγκέντρωση-Μικροφωνική-Πορεία ενάντια στις (cis-)σεξιστικές και τρανσμισογυνικές επιθέσεις

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΜΙΚΡΟΦΩΝΙΚΗ-ΠΟΡΕΙΑ

04/03/2017 18:00 ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΞΑΡΧΕΙΩΝ

Εξεγερμένες Ανωμαλιάρες

Καμία ανοχή στο τρανσμισογυνισμό και το cis-σεξισμό
(και στα εξάρχεια και παντού…)

Posted in Uncategorized | Leave a comment